Emergent presenteert opnieuw drie solotentoonstellingen.
Het gaat om kunstenaars waarvan de beelden meer evoceren, suggereren of impliceren dan ze expliciet laten zien. In de wijze waarop ze relaties tussen beeld, ding en ruimte aftasten, prikkelen ze diverse zintuigen, zonder zich eenduidig te laten definiëren.
Bij alledrie spelen herinneringen, impressies uit het verleden, onderhuids een rol. Daarbij is het geenszins de bedoeling dat de kijker gericht op zoek gaat naar die oorspronkelijke referenties. Deze kunstwerken hebben immers niks te zeggen of uit te leggen.
 

Bij een eerste kennismaking kan dit misschien de indruk wekken dat ze terughoudend, zelfs gesloten zijn, dat ze weerstand bieden om hun inhoud prijs te geven. Maar eens je, met een beetje geduld, meer gevoelsmatig dan doelgericht, die weerstand weet te overwinnen, dan blijkt deze kunst juist oeverloos genereus. Dan opent ze een wereld van potentiële betekenissen of ervaringen en genereert ze een onvermoede vrijheid.