De Vos

Expo#18 - Werelds goed is eb en vloed

Kasper De Vos - sculpteur en tekenaar - is een strandjutter. Hij sprokkelt, puzzelt, bricoleert, balanceert, verbeeldt met de dingen die hij op zijn weg vindt. Geen wonder, dus, dat er in Werelds goed is eb en vloed een beetje van hier en iets anders van daar zit, iets van binnen en van buiten, van hoog en laag, van hard en zacht, van het leven, en van de dood. Tot er een beeld verschijnt dat, pardoes, op zichzelf bestaat. 

Curator: Frank Maes

Expo#1 - Constructies

Kasper De Vos (1988) omschreef zichzelf in 2012, bij zijn afstuderen aan de School of Arts te Gent, als "beeldend vinder en ruimtelijk bezetter". De Vos is lid van het Gentse beeldhouwerscollectief FASE. Een van de rode draden in zijn werk is de wisselwerking tussen natuurlijke en artificiële elementen of processen. De Vos richt zich niet op vooropgestelde waarheden of structuren. In het werk- en constructieproces zelf komt de vorm tot stand. Het mag dan ook verwonderen dat De Vos zijn sculptuur Met stijl (de ‘t’ weglatend met Antwerpse tongval uit te spreken) integraal op het kleurenpalet van Piet Mondriaan gebaseerd heeft: de primaire kleuren rood, geel en blauw, en de niet-kleuren zwart en wit. Mondriaan, wiens weg naar de abstractie via de geleidelijke abstractie van een boom verlopen is, pleegde spirituele kwaliteiten aan zijn werk te verbinden. In De Vos’ collages zien we sportlui, meestal in opperste inspanning, gecombineerd met voornamelijk uit warenhuisreclames geknipte afbeeldingen van eetwaren. Wellicht was Pieter Bruegel de Oude, uitgerekend in een tijd dat de menselijke greep op de natuurelementen zienderogen toenam, de eerste Westerse kunstenaar die vooral oog kreeg voor dat wat, in de mens zelf, aan zijn greep ontsnapte: de reflex. Dit heeft een doorslaggevende impact gehad op de zeventiende-eeuwse Hollandse kunst en de evolutie van de moderne cultuur.